Истражувањето, базирано на модели што ги комбинираат климата и биогеохемијата, предвидува дека атмосферскиот кислород ќе остане над 1% од сегашните нивоа речиси 1,08 милијарди години. После тоа, ќе следи остар пад, што ќе ја направи Земјата да личи на примитивна планета доминирана од едноставни организми.
Дишењето е толку автоматски гест што се чини невозможно да се замисли Земјата без кислород во нејзината атмосфера. Сепак, студија објавена во списанието Nature Geoscience го предвидува токму ова сценарио.
Истражувањата покажуваат дека гасот неопходен за поголемиот дел од животот на планетата ќе исчезне во рок од милијарда години.
Во трудот се истакнува дека постепеното зголемување на сончевата светлина ќе ја намали количината на јаглерод диоксид достапен во атмосферата, компромитирајќи го процесот на фотосинтеза што го спроведуваат растенијата, алгите и другите организми. Без доволно CO₂, биолошкото производство на гасот за дишење брзо би се намалило, враќајќи ја планетата во состојба слична на онаа што била пред милијарди години.
Истражувањето е спроведено врз основа на симулации што ги комбинираат климатските модели и принципите на биогеохемијата, област што ја истражува хемиската интеракција помеѓу живите организми и животната средина. Целта беше да се разбере како атмосферата на Земјата би реагирала на природната еволуција на Сонцето.
Научниците предвидуваат дека Земјата ќе одржува нивоа на кислород над 1% од сегашните нивоа речиси 1,08 милијарди години. По овој интервал, ќе се случи одлучувачка пресвртница: ненадеен пад на концентрацијата на гас, наместо постепено намалување.
Прогнозата не зборува за непосреден крај. Студијата јасно става до знаење дека станува збор за постепена, но длабока трансформација на еколошките услови на планетата.
Предвиденото време за намалување на кислородот, во пракса, е незамисливо за која било сегашна човечка цивилизација. Милијарда години е период неколку пати подолг од целото постоење на сложени животни на Земјата.
Истражувачите нагласуваат дека феноменот не претставува директна закана за човештвото на краток рок. Ова е астрономска временска скала, целосно надвор од хоризонтот на какво било човечко планирање.
Самата студија истакнува дека други фактори би можеле да ја променат судбината на цивилизацијата многу порано. Климатските настани, геолошките трансформации и непредвидливите астрономски феномени би можеле да влијаат на човечката иднина во многу пократки временски рамки од оваа атмосферска проекција.
Истражувањето на „Nature Geoscience“ повторно отвора стара дискусија за кршливоста на рамнотежата што го одржува животот на Земјата. Кислородот што го дишеме денес е резултат на биолошки процеси воспоставени во текот на милијарди години и, слично, може да биде поништен од природната еволуција на космосот.
