Интерпретацијата на Мерил Стрип за застрашувачката уредничка Миранда Пристли стана инстант класик и ѝ донесе номинација за Оскар.
Иако Мерил Стрип се врати во една од своите најпаметни улоги во продолжението на „Ѓаволот носи Прада“, таа имаше еден јасен услов да се појави повторно во чевлите на некрунисаната кралица на модата.
Трикратната добитничка на Оскар призна дека првично им рекла на продуцентите цврсто „не“, додека барала нејзиниот оригинален хонорар да се удвои.
Речиси 20 години откако адаптацијата на истоимената книга „Ѓаволот носи Прада“ од писателката Лорен Вајбергер ги претресе кината и стана феномен на поп-културата, фиктивното списание Runway повторно ги отвора своите врати.
Сепак, се докажа дека патот до снимањето на вториот дел воопшто не бил лесен.
Во гостувањето во емисијата „Today“, легендарната 76-годишна актерка откри детали од самиот почеток на преговорите за филмот од 2006 година, објаснувајќи како ѝ требало долго време да научи да ја цени сопствената вредност во Холивуд и да ја примени таа лекција во сите идни проекти, вклучително и во најновото продолжение.
„Не, нема да го направам тоа“
„Го прочитав сценариото. Сценариото беше одлично“, се присети Мерил Стрип во едно интервју. „Ми се јавија, ми дадоа понуда и јас реков: „Не, нема да го направам тоа“.
Нејзината причина не беше креативна, туку чисто финансиска по природа. И покрај фактот дека таа е една од најценетите холивудски актерки со децении, дури тогаш нашла храброст да игра посилно.
„Знаев дека филмот ќе биде хит и сакав да видам дали ќе помине ако го удвојам моето барање. Тие веднаш согласија. И си помислив – имам 56 години и ми требаше толку долго да сфатам дека можам да го направам тоа“, призна актерката со смеа.
Гледајќи наназад на тие преговори, Стрип беше остро свесна за својата позиција на моќ.
„Чувствував дека им требам. Бев подготвена за пензија. Но, знаете, тоа беше вистинска лекција“, заклучи таа.
Кога станува збор за новото продолжение, очекувањата се големи. Режисерот Дејвид Френкел неодамна потврди дека поради големиот буџет, кој главно одел за хонорарите на главните ѕвезди, снимањето повторно беше обележано со постојано финансиско крпење. Стрип надополнува дека „за филмови со жени во главните улоги, секогаш има многу поголеми борби со студијата отколку за проектите на режисери како Кристофер Нолан“.
