Исповед на Зорица Брунцлик: „Бевме сиромашни и јадевме само леб!“

Пејачката Зорица Брунцлик денес го слави својот 71-ви роденден, и иако нејзиниот живот е полн со подеми и падови, оптимизмот и смеата никогаш не ја напуштиле пејачката.

Денес, Зорица живее во изобилство, но тоа не било секогаш случај. Имено, пејачката пораснала во многу тешки услови, за што еднаш отворено зборувала.

Нејзиното среќно детство било прекинато кога нејзините родители се развеле, а по неа следела постојана борба меѓу нив, што најмногу влијаело врз неа и нејзините браќа, кои живееле во сиромаштија и покрај богатството на нивниот татко.

– Мама Злата се грижела сама за мене и моите тројца браќа. Живеевме во најголема беда затоа што мајка ми имаше мизерна плата. Нема ништо што би сакала да го паметам од тој период, што не значи дека се срамам од тоа. Јас бев најстарата и единствената жена во семејството. Бидејќи моите родители се разделија многу рано, мајка ми живееше во Смедерево, татко ми во Белград, а јас пораснав опкружена со сиромаштија, но и богатство – ја започна приказната на Зорица, а потоа ја објасни семејната ситуација што била најтешка за неа и нејзините браќа.


– Татко ми ме земаше и ме оставаше со своето пребогато семејство по неколку месеци, само за да ѝ се налути на мајка ми. Кај него живеев како бубрег во лој, носев најдобра облека, јадев најубава храна… По одредено време, мајка ми доаѓаше да ме земе за да ме врати дома, а јас најмногу ја мразев во тоа време, бидејќи ме враќаше во сиромаштија – еднаш призна Брунцлик во едно интервју за „Стори“.

Популарната пејачка потоа призна дека ѝ треба време да ја разбере ситуацијата и односот на нејзините родители.

– Не ми беше јасно зошто ѝ требав, кога имаше повеќе деца. Дури подоцна сфатив дека татко ми, носејќи ме кај него, само сакаше да ѝ наштети на мајка ми. Можев со свои очи да видам колку напорно работеше во фабриката за тули, бидејќи ѝ носев појадок кој се состоеше само од леб и шише вода – објаснува Зорица, која за малку ќе била  посвоена.

– Бидејќи долго време немаше деца во семејството на мојот татко, неговите родители, кои инсистираа да не ги викам баба и дедо, сакаа да ме посвојат, но мајка ми не ме откажа. Подоцна, мајка ми се омажи по вторпат, ми се чини, само за да му даде до знаење на татко ми дека не може да доаѓа кога сака – рекла таа.